Vanaf Montagut is het een kwestie van de grote weg oversteken en je bent al bijna in Sant Jaume de Llierca. Maar de camping waar ik nu ga kijken ligt buiten het dorp. Schrik niet van het industrie terrein waar je doorkomt als je er heen rijdt want de camping ligt dieper de bergen in en midden in de natuur. Al in de jaren ’70 streek de familie Visser hier neer en kocht feitelijk een stuk berg met een ruïne. Zelfs de toegangsweg naar de camping moest nog aangelegd worden. Nu slingert deze avontuurlijke weg je de berg op waarbij je onderweg nog de idyllische rivier de Fluvia oversteekt. Het was dus echt puur pionieren voor de Vissers maar nu ligt er een bijzondere camping waarbij de plaatsen op terrasjes tussen de bosschages en de rotsen liggen. Ik val, bijna letterlijk, met de neus in de boter, want ik kan meteen aanschuiven voor de lunch waarna ik met zoon Hans per Berlingo een rondje maak over het grote terrein. Naast het helpen op de camping is hij hier ook actief met het bouwen van houten chalets. Het is flink steil, dus wel handig die auto als je echt alles wilt zien! De uitkijkjes vanaf sommige plekken over de omringende bergen zijn fenomenaal. Ik had al vrienden die deze camping voor mij recenseerden, maar ik ben blij dat ik het ook even met eigen ogen heb gezien. Ook grappig vind ik de stenen kunstwerken die overal staan, soms zelfs langs de toegangsweg. Manso Coguleras is een ruige, rustieke camping met genoeg comfort en gezelligheid om er een tijd te blijven. Ook leuk voor paardenliefhebbers, trouwens. Het is een uur of drie als ik in de auto stap, de zon staat nog steeds strak aan de hemel, ik kan nog mooi een paar uurtjes rijden!
(Ter info: deze camping is in 2020 gesloten voor onbepaalde tijd)
(foto: bedankt Gerdien Jansen)