Na Borio is het lunchtijd en ik rijd een tijdje vruchteloos op zoek naar een leuk restaurantje. De befaamde Franse middagmenu's zijn niet te versmaden. Meestal vind je 3 gangen tussen 12 en 15 euro. Wel exact tussen 12 en 2 uur aanschuiven, de tijden zijn redelijk heilig! Maar dat lukt me vandaag niet ondanks de fraaie route en de dorpjes onderweg. Geeft niks, bij de supermarkten hebben ze ook lekkere dingen en ik eet heel romantisch op de parkeerplaats van de Super U net voor Narbonne. De route is inmiddels overgegaan van berglandschap naar een vlak landschap met veel kanalen. Het waait hier bijna altijd, maar de hemel is strakblauw en de temperatuurmeter geeft 24 aan! Ik ken drie campings in het laatste hoekje van Frankrijk onder Perpignan (die vind je in de gids en op de site) en besluit er voor vandaag nog één te bezoeken: Mas d' en Bacou. Hiervoor neem ik een stukje péage en ga er bij le Boulou weer af, net vóór de grens. Deze camping ligt een stuk rijden de bergen in, bij Reynès. Het zijn smalle weggetjes, deels onverhard. Ik verheug me op de aankomst bij de camping want ik weet dat je door de rivier moet rijden om er te komen, maar helaas... De route ligt droog. Ik word ontvangen door Ert en Anneke, de Vlaamse eigenaars, en we maken een toer over het ruime terrein. Leuk om te zien hoe ze allerlei slimme oplossingen hebben bedacht om de camping handiger te maken. De camping zelf is heel ruim, echt rustiek en ligt langs het riviertje de Ample. Het is hier super rustig want zeer afgelegen, voor tochtjes moet je dus zeker eigen vervoer hebben. Ik geef maar niet toe aan de verleiding om nog één van de schattige Pyreneese berghondjes van hun nestje mee te nemen (ik heb al een hond!). Tijd om weer te gaan... Er schijnen geweldige 4wd weggetjes te zijn hier door de bergen, ook routes die de grens oversteken. Maar volgens Anneke heb je daar echt uren voor nodig. En de avond valt al vroeg dus ik besluit maar om de gewone binnen-route te nemen via Céret-Le Perthus. Mijn avond stop zal zijn in Cistella, bij Figueres, waarover later meer. Ik heb die dag 299 km achter de wielen en 5 campings gezien, een record! 

Het is nog koud en zelfs mistig als ik nog voor 8 uur in de auto stap voor de volgende etappe. De planning is om vandaag drie campings kort te bezoeken, en afhankelijk van de tijd nog één of twee uitgebreidere bezoeken. Plannen is niet altijd makkelijk in verband met de grote hoeveelheid tijd die je soms nodig hebt om over kleine wegen bij de campings te komen en/of aanwezigheid van de campingbaas! Ook wil ik zo'n bezoek niet afraffelen en relaxt even rondkijken, praten en foto's maken. Zodra ik uit het dal ben breekt de zon door en komt het Zuid-Frankrijk gevoel weer een beetje terug. De drie eerste campings die ik bekijk liggen dicht bij elkaar (rondom La Salvetat sur Agout) en ze zijn alle drie zeker de moeite waard: Goudal, Domaine Le Peyral en Le Pioch. Je kunt ze alledrie vinden in de gids en op de site voor een uitgebreidere beschrijving. Na Le Pioch in Fraïsse neem ik de schitterende binnendoor route D169 richting St. Pons. Je rijdt hier op 1000 m hoogte door bos, langs meren en in een Alpen-achtig landschap van de "Monts de l' Epinouse". Het valt me op dat de koeien hier pikzwart zijn. Net voor St. Pons vind ik de afslag naar La Borio de Roque, goed kijken want het valt niet heel erg op. Een ruige onverharde weg van 1,5 km brengt me het dal in waar de camping knus en beschut ligt bij een beek. Deze camping bestaat al een hele tijd en is nu in Nederlandse handen van Berend Jan en Cora. Die zijn hier lekker bezig! Naast de mooie rustieke camping midden in het groen en de gîtes bij het hoofdgebouw zijn ze ook begonnen met een houtzagerij/bedrijf met hout uit eigen bos. De camping zelf beslaat zo'n 2,5 ha maar er ligt op de flanken van de berg nog ruim 100 ha woud. De twee mooie chalets op de camping zijn van "eigen" hout gebouwd. Met een tevreden gevoel sluit ik dit bezoek af, het is inspirerend om met eigen ogen te zien wat een mooie rustieke campings er zijn en op welke manier de eigenaren zich (goed) redden! Het woord pionieren komt in me op... Het is net na de middag en de bedoeling is om mijn avond-bestemming, iets voorbij de Spaanse grens, te halen. Ik kan die middag nog makkelijk een camping bezoeken... 

Na het bezoek aan les Gandins ging ik verder zuidwaarts... De bedoeling was een tour te maken met een rondje Spanje onder Madrid door. Omdat het weer nog erg goed was kon ik op heenweg mooi ook nog flink wat campings in Frankrijk meepikken. De A75 onder Clermont vind ik altijd een fijne weg om naar het zuiden te rijden. Veel minder druk, een mooi landschap en ook nog eens bijna helemaal gratis! Je betaalt alleen voor de brug bij Millau maar die investering is zeker de moeite waard. De vroegere rommelige route door Millau duurt een uur langer en de tocht naar en over de brug vind ik iedere keer weer een belevenis. Maar zo ver was ik nog niet, eerst een stop bij Louis van Domaine de Longat. Deze rustige camping ligt net buiten het dorp St. Germain de Lembron, zo'n 10 km onder Issoire. Je arriveert op het kampeerveld: sappig groen gras met een weids uitzicht over de Auvergne met in de verte de toppen van de Livradois. Je zit hier op 450 meter hoogte. De krasse eigenaar Louis is al meer dan 40 jaar in Frankrijk en woont in een klein kasteel (uit 1500) bij de camping en klust nog volop. Herenhoeve is trouwens een betere benaming want er wordt ook nog geboerd op het omliggende terrein van 50 ha. Longat is eenvoudig opgezet, ook het sanitair, en geschikt voor kampeerders op zoek naar eenvoud en rust maar ook zeer handig voor doorreizigers. Je zit zo weer op de grote weg. We maakten een wandelingetje over het ruime terrein waar nog wat verrassend mooie kampeerplekjes tevoorschijn kwamen achter het groen. Allemaal met uitzicht! Deze camping staat op onze site en in de Frankrijk gids. 

Eind oktober maakte ik nog een roadtrip om campings te bekijken en eigenaren te ontmoeten. Het seizoen is dan wel zo goed als voorbij maar zo kun je wel even rustig alles bekijken en van gedachten wisselen met de eigenaar. Het is dan wel prettig als het weer meewerkt; zeker omdat ik ook altijd foto's maak. In dit geval was dat zeker zo: een strak blauwe hemel met een mooie herfstzon! Ik vertrok vanaf mijn eigen camping in Bourgogne en via het wijnstadje Saint Pourcain kwam ik na diverse kleine landweggetjes aan op Les Gandins. het ligt op een vlak stuk grond aan de rivier Sioule in de buurt van de plaats Saint Germain de Salles. Bij "Auvergne", waar we ons bevinden, denk je aan bergen, maar hier is het nog aardig vlak. Ik werd vriendelijk ontvangen door het echtpaar Teyssier en rondgeleid over het ruime terrein met heel veel plaats om te spelen en te wandelen. De accomodaties bevinden zich op circa 1 ha maar daaromheen ligt nog een groot stuk land. Ook de omgeving van de rivier is erg aantrekkelijk. De familie Teyssier woonde vroeger in zuid Frankrijk maar besloot een paar jaar geleden om het roer om te gooien en dit mooie oude domein helemaal op te knappen. Ook de Fransen kennen dus het ik vertrek gevoel! Ik vond het een goede, sfeervolle rustieke camping waar ze ook andere accomodaties hebben. Veel meer foto's en info over Domaine les Gandins vind je op onze site, op de app en natuurlijk in de gids.

Afgelopen weekend waren we als rustiek kamperen en voor onze eigen camping La Montgarnie op het Kip Experience, de beurs van de gelijknamige caravan bouwer uit Hoogeveen. Het was gericht op hun kleine en sportieve caravan: de Shelter, en pastte daarom goed bij ons. Het was een kleine en gezellige bijeenkomst waar ongeveer 1000 mensen zijn geweest ondanks het abominabele weer. Dag 1, ijskoude wind en dag 2, regen en hagel afgewisseld door zonnige perioden! Aardig wat mensen gingen met een gids, een sticker of een folder naar huis of maakten gewoon een gezellig kampeerpraatje dus we waren toch best tevreden. De tweede dag kregen we in ieder geval een nieuwe Kip Shelter tegen de kou, dus dat was mooi! Door het weerbericht besloten we een B&B te nemen vlak bij Hoogeveen, en dat was ook een geweldige experience! We sliepen in de vijvertuin. Prachtige (rustieke!) setting met prachtige vijver, fijne kamer, super aardige gastvrouw en een ongelooflijk ontbijt. Een aanrader dus... Die avond aten we in Het Postkantoor in Hoogeveen. Daar alleen superlatieven voor de sfeer, het personeel en het bier (Maallust). Het eten vond ik qua prijs/kwaliteit/kwantiteit verhouding beneden de maat, jammer! De volgende avond gingen we naar 1 van de campings uit de gids: Rustiek Kamperen in Nederland en België: Natuurkampeerterrein De Voscheheugte in Mantinge. Deze is sinds enkele maanden overgenomen door een enthousiast jong stel: Ruben en Chantal. Naast een mooie rustieke camping baten ze ook een heel gezellig en goed eethuisje op het terrein uit. Gevestigd in een oude schuur met een mooie haard in het midden eet je er heerlijk. Wij hadden het populaire verrassingsmenu en dat vonden we erg goed smaken en origineel. PS door het slechte weer heb ik alleen een redelijke foto van onze B&B.

Elk jaar bezoek ik zelf ook een heleboel campings. Dit zijn de campings van de landen waarvan ik zelf de gidsen schrijf. De andere auteurs doen dit voor hun eigen landen, uiteraard... Ik rijd dus aardig wat kilometers in Frankrijk, Spanje, Portugal en Italië. Sinds 2015 is daar ook Duitsland bijgekomen! Ik vind het nog steeds een plezier dat ik als mijn werk allerlei campings (en dus ook gebieden) mag bezoeken. Sterker nog, het is een beetje verslavend! Erg leuk is het ook om kennis te maken met de eigenaars die dus ook collega's zijn. Ieder heeft zo zijn of haar eigen ideeën en manier van werken, altijd interessant! In deze rubriek van de Blog ga ik deze ontmoetingen en campings beschrijven, uiteraard met foto's. U begrijpt dat dit vooral in de periodes met beter weer zal zijn!
Op deze foto zie je de kastanjes van Casa Ciosse in het ochtendlicht in Piemonte, Italië.