Rustiek kamperen Blog

Nieuw in de Drôme: La Motte

De Drôme is altijd één van mijn favoriete gebieden geweest in Frankrijk. Een heel afwisselend landschap met al een echt Zuid-Franse uitstraling. Ook het licht is hier helderder en je begrijpt waarom al die schilders naar het zuiden trokken! Als je van (positief bedoeld!) ouderwets kamperen houdt dan hebben we hier een goed tip: La Motte. Deze eenvoudige en zeer op de natuur gerichte camping staal al een tijd in onze gids, maar is nu ook op de site te bewonderen. Stilte, ruimte en genieten met respect van de natuur is hier belangrijk. Er is geen stroom, wel wifi. Er zijn slechts 25 plaatsen en je staat voor je gevoel midden in de natuur met uitzicht op imposante rotsformaties. Er is gezelligheid, maar geen vertier! Van dit soort campings zijn er niet veel meer, dus grijp je kans! Mocht je je willen losrukken uit de rust van de camping dan is er in de omgeving ook genoeg te doen. La Motte staat onder Nederlands beheer van Marcel.

Roadtrips 2016 (10) Op bezoek bij Manso Coguleras

Vanaf Montagut is het een kwestie van de grote weg oversteken en je bent al bijna in Sant Jaume de Llierca. Maar de camping waar ik nu ga kijken ligt buiten het dorp. Schrik niet van het industrie terrein waar je doorkomt als je er heen rijdt want de camping ligt dieper de bergen in en midden in de natuur. Al in de jaren ’70 streek de familie Visser hier neer en kocht feitelijk een stuk berg met een ruïne. Zelfs de toegangsweg naar de camping moest nog aangelegd worden. Nu slingert deze avontuurlijke weg je de berg op waarbij je onderweg nog de idyllische rivier de Fluvia oversteekt. Het was dus echt puur pionieren voor de Vissers maar nu ligt er een bijzondere camping waarbij de plaatsen op terrasjes tussen de bosschages en de rotsen liggen. Ik val, bijna letterlijk, met de neus in de boter, want ik kan meteen aanschuiven voor de lunch waarna ik met zoon Hans per Berlingo een rondje maak over het grote terrein. Naast het helpen op de camping is hij hier ook actief met het bouwen van houten chalets. Het is flink steil, dus wel handig die auto als je echt alles wilt zien! De uitkijkjes vanaf sommige plekken over de omringende bergen zijn fenomenaal. Ik had al vrienden die deze camping voor mij recenseerden, maar ik ben blij dat ik het ook even met eigen ogen heb gezien. Ook grappig vind ik de stenen kunstwerken die overal staan, soms zelfs langs de toegangsweg. Manso Coguleras is een ruige, rustieke camping met genoeg comfort en gezelligheid om er een tijd te blijven. Ook leuk voor paardenliefhebbers, trouwens. Het is een uur of drie als ik in de auto stap, de zon staat nog steeds strak aan de hemel, ik kan nog mooi een paar uurtjes rijden! 

(foto: bedankt Gerdien Jansen)

Roadtrips 2016 (4) Op bezoek bij le Clôt

Na mijn bezoek aan Longat schoot ik de A75 weer op om even een flink stuk op te schieten. De bedoeling was om die middag een snel kijkje te nemen op le Val Fleuri, (de eigenaresse was er niet) en daarna als dagafsluiter op bezoek te gaan bij le Clôt. Hiervoor ging ik na de altijd indrukwekkende "Viaduc de Millau" meteen rechtsaf over de D999 richting St. Affrique en boog vervolgens af richting Lacaune. Dit is een mooie weg en een goede keus als je geen zin hebt om alles over de snelweg te doen maar uiteraard kost het flink wat meer tijd. Maar mijn line of work verplicht me om veel over kleine weggetjes te rijden en ik vind het meestal erg leuk omdat je zoveel meer ziet onderweg. De irritatie over een occasionele stinkende vrachtwagen of een boerenkar moet je dan op de koop toenemen! Net voor Lacaune vond Mr. Garmin het ook opeens grappig om me door de allerkleinste weggetjes om Lacaune heen te sturen. Dit ging iets te ver! Je wilt wel een keer aankomen.... Mijn gezonde wantrouwen tegen die dingen was weer eens gerechtvaardigd. Le Clôt ligt hoog (700 m) op de berg net buiten Lacaune en bij de buurtschap Les Vidals. Ik werd al opgewacht door Walther en Lidewijde om een wandeling te maken over de camping. Al 800 jaar geleden werd hier door de Kelten gekampeerd en een fraaie Dolmen op het terrein herinnert daar nog aan. Nu kun je een mooi plekje zoeken op terrassen in groene inhammen die tegen de steile helling zijn gemaakt. Er is ruim uitzicht. Op de camping is ook een restaurant dus je hoeft de berg niet af als je niet wilt koken. Le Clôt is een mooie rustieke camping waarbij de drie lieve en nieuwsgierige ezels van de eigenaren nog aan de landelijke sfeer bijdragen! We hielden ook nog even wat camping eigenaren praat zoals "hoe kom je van je mollen af" en die dag zat er al weer op! 492 km achter de wielen en 4 campings bezocht. Nog even naar beneden rijden en voor het gemak slapen in hotel "Relais de Fusiès" in Lacaune. Beetje vergane glorie, maar dat schijnt standaard te zijn bij plaatsen die op "les bains" eindigen!